Treinontmoeting met een ‘Pippi’ van 81 jaar

Met mijn paarse lange jas, blauwe sjaal en rode rok kom ik aanlopen op het perron. Al reizende van Rotterdam naar Den Haag om te gaan dansen bij Ecstatic Dance. Onze blikken kruisen elkaar. We schenken elkaar een lach. Ik ga vlak naast haar zitten om te wachten op de trein. We raken al snel in gesprek.

Wat een prachtvrouw is dit. Ze is heel mooi gekleed. Een rok, sjaal, jas, alles in wit/aardetinten, oorbellen en prachtig lang grijswit haar. Alles matcht met elkaar en getuigt van een bepaalde schoonheid en verfijning. Het is geen outfit die schreeuwt: ‘zie mij’ . Eerder een die haar innerlijke schoonheid nog verder naar buiten laat stralen.

Ik complimenteer haar en zeg: “Wat ziet u er prachtig uit. Deze kleding, deze kleuren, het staat u heel mooi.” Ze antwoordt met: “Dank je wel. Ik zag jou al aan komen lopen en dacht, wat ziet zij er prachtig uit met al die mooie kleuren. Ik vind mensen zo saai gekleed. Iedereen ziet er hetzelfde uit.”
Dat kan ik alleen maar beamen. Ik verbaas me er nog regelmatig over hoe weinig mensen ik op straat tegenkom die een eigen stijl hebben. Ik zie weinig kleur en variëteit in het straatbeeld en de ‘Pippi’ in mij 🙂 geniet daar juist van, als het er wel is.

Wanneer de trein het station oprijdt, zegt ze met een vanzelfsprekendheid: “Kom je?” Ik was al van plan om bij haar plaats te nemen om het gesprek voort te zetten.

Ze blijkt 81 jaar en nog volop reizend door Nederland om haar 10 broers en zusters op te zoeken die allemaal nog leven. Opgroeiend in zo’n groot gezin, in oorlogstijd, is niet altijd makkelijk geweest. Vanaf haar 15e jaar, pakt ze haar vrijheid om dingen meer op haar manier te doen. Sindsdien draagt ze alleen nog maar rokken en ontwikkelt ze haar eigen stijl. Haar man is een paar jaar terug overleden. Ze verhuist van een huis met 3 verdiepingen naar een flat met 3 kamers. Met glimoogjes vertelt ze dat nog steeds veel kleding heeft. Haar hele huis ligt er vol mee.

In de avond legt ze haar outfit voor de dag erna klaar. Als ze echter in de ochtend voelt dat het toch wat anders mag worden, trekt ze rustig iets anders aan. Zo draagt veel kleur maar vanochtend voelde ze dat deze outfit haar trok. Nu, op 81 jarige leeftijd gaat ze nog regelmatig naar allerlei leuke kledingwinkeltjes om tweedehands iets leuks op te kop te tikken.

En zo begint voor mij deze lentezondag. Op weg om te gaan dansen, maak ik een dansje in mijn hart. Dankzij deze vrouw van 81 jaar. Die een bepaalde levensvreugde, lichtheid, avontuurlijkheid en openheid met zich mee draagt. We vinden elkaar in een gedeeld verlangen naar eigenheid. Niet alleen de zon buiten maar ook de zon binnen in mij schijnt.
Dank je wel Peggy voor deze mooie ontmoeting!

#connectingsounds

Speak Your Mind

*